एव्हडी घाई खरंच जरुरी आहे का?

एव्हडी घाई खरंच जरुरी आहे का?

Shriram Garde

भगवान मधुन मी आणि बिपीन चहा घेऊन दुपारी ४.३० च्या सुमारास बाहेर पडलो. कडेच्या बोळात लावलेली मोटारसायकल बाहेर काढली. मोटारसायकलवर टांग मारून बसताना एक वयस्क बाई थांबल्या. माझ्या लक्षात आले कि, त्या बाईं जागीच थबकल्याने माझा टांग मारणारा पाय त्यांना लागण्या पासून थोडक्यात वाचला (म्हणजे त्या वाचल्या). माझा चेहरा थोडा अपराधी झाला आणि त्यावर थोडे खजील भाव आले असावेत. मी सॉरी असे म्हणेपर्यंत त्या हसल्या आणि म्हणाल्या “तुम्हाला घाई असेल, मला काही घाई नाही. मी गाडी काढेपर्यंत थांबते. तुम्ही जा.” मी गाडी काढली बिपीन मागे बसला आणि मोटारसायकल सुरु केली आणि जोरात निघालो. बाईमात्र गाडी काढताना शांत उभ्या होत्या. माझे मोटारसायकल काढणे शांतपणे पाहत होत्या. खरे म्हणजे मला काहीच घाई नव्हती. घाई करण्याची आपल्याला एक सवय झालेली असते.  थोडे पुढे गेल्यावर माझ्या लक्षात आले त्या बाईंचा चेहरा ओळखीचा आहे. म्हणून एक २०० फुटावर थांबलो आणि मागे बघून बघितले. पण तो पर्यंत त्या दिसल्या नाहीत. बहुदा रिक्षाने गेल्या असाव्यात. नंतर लक्षात आले ह्या श्रोत्री बाई! खूप वर्षांनी त्यांना पाहिले. ठाण्याच्या शिवसमर्थ विद्यालयात ८ वीत (१९८० – १९८१) संस्कृत शिकवत. बाई अतिशय हळू हळू चालत होत्या, किंबहुना थोडा चालण्यात वय आणि व्याधीमुळे थोडा दोष निर्माण झाला असावा आणि त्या वाहतुकीचा आणि सभोवतालचा अंदाज घेत बिचकत चालत होत्या. कोणतेही अचानक येणारे संकट/व्यत्यय/धक्का त्यांना झेपणार नसावा,  त्यामुळे धोका दिसला कि, त्या थांबून अंदाज घेत होत्या. श्रोत्री आडनावाप्रमाणे राहणीमान शाळेतही होते. गोरा आणि शांत चेहरा, त्यावर नेहमी लाल कुंकु असे. उपजतच प्रसन्न आणि हसऱ्या चेहऱ्यामुळे त्या लक्षात राहिल्या. मला त्या तीन वर्ष (१९८० – ८३) होत्या, पण नंतर दोनदा त्या दिसल्या होत्या. जश्या शाळेत होत्या तश्याच दिसत. आता मात्र वार्धक्य दिसले. मला मात्र वाईट वाटले आधी लक्षात आले असते तर ओळख दिली असती. कदाचित रस्त्यातच नमस्कार केला असता. अनावधाने बाईंना आपला पाय लागला असता याची खंत राहिली. जाता जाता त्यांनी शिक्षिका म्हणून शिकवलेच “ का? एव्हडी घाई खरंच जरुरी आहे का ?.”

आता माझ्या येणाऱ्या वाढदिवसाच्या दिवशी शुभेच्छा देण्यासाठी त्यांचा फोन येईल.

9

Sharing

About The Author: Shriram Garde

My mission is just to share the events in my life sincerely with you; as I have experienced them, not necessarily in that order. I write on various topics. Whether that means - advice, tips, tools, scriptures, or instructions on budgeting, getting out of debt, making some extra cash, investing or anything else, I intend to provide it. I was 18 years old when I started working as a labourer. I had no savings. I had no money left in my bank accounts. I know life through lot of unpleasant incidences occurring day in and day out. But what I realised is that it doesn't have to be always like that. We are not doomed to how we are currently living – we all can change! I know, because over last couple of years my family and me have paid off a huge amount of debt. I have a passion to help people come to this realisation and get started on their own journey to financial freedom. I had owned 2 Companies before moving to Finance Sector about 9 years back. Spending more than 30 years in various capacities taught me quite a lot. I have a diploma in Engineering completed in part time while I was working. I have learned a good chunk from my working background in various fields. But, like most people who are eager to learn, the bulk of what I have learned thus far is from reading magazines, books, blogs, pod cast or whatever else I can get my hands on about Personal Finance, investing, business, personal development, and time management.

Leave your comment